«لا یوم کیومک یا أبا عبدالله»

«هیچ روزی مثل عاشورا و هیچ زمینی مثل کربلا نیست.!!»

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

کل یوم عاشورا و کلّ ارضٍ کربلا!! 1

برخی سخن فوق را بدون مدرک و مأخذ از زبان امام صادق(ع) نقل می‏کنند. ما نتوانسته‏ایم برای این جمله بسیار مشهور، مأخذ و مدرکی بیابیم، بلکه احادیث و راویتهای چندی را در متون مستند و معتبر دیدیم که با این سخن، تعارض و تضادی آشکارا دارند. در اینجا چند نمونه از آنها را نقل می‏کنیم:

1. شیخ صدوق با آوردن اسناد و به نقل از مشایخ روایتی خویش روایت می‏کند که امام صادق(ع)، هم به نقل از پدرش امام محمدباقر(ع) و هم به نقل از پدر بزرگش امام زین‏العابدین(ع)، از امام حسن مجتبی(ع) روایت کرده است که آن حضرت در پیشگویی شهادت برادرش امام حسین(ع) به او گفت:  «لا یوم کیومک یا أبا عبدالله؛  ای ابا عبدالله!  هرگز روزی چون روز تو (عاشورا) نباشد» 2

2. شیخ صدوق در حدیث دیگری به سند خویش از امام سجاد(ع) نقل می‏کند که آن حضرت می‏فرمود: 

«لا یوم کیوم الحسین(ع)؛  هرگز روزی مانند روز حسین (عاشورا) نباشد» 3

3. علامه حلی نیز به نقل از احمد بن یحیی بلاذری (متوفای 279ق)، صاحب کتاب انساب‏الاشراف، نقل می‏کند که عبدالله بن عمر هم می‏گفت:  «لا یوم کیوم قتل الحسین»4 

4. با این همه جای بسی شگفتی است که آن سخن ساختگی (کلّ یوم عاشورا و کلّ ارض کربلا) بدون دلیل و بی‏آنکه سند و مأخذی داشته باشد، همچنان پیوسته به امام صادق(ع) نسبت داده می‏شود و شبانه‏روز از رسانه‏های عمومی و در محافلمذهبی، تبلیغ و ترویج می‏گردد و برخی حتی آن را با تفصیل بیشتری چنین نقل می‏کنند که: کلّ یوم عاشورا، کلّ ارض کربلا، کلّ شهرٍ محرّم و کلّ فصل عزا.5 
غافل از اینکه این سخن را هرگز سندی و مدرکی، حتی به صورت مرسل و مقطوع یا ضعیف و سست هم نیست. چنان می‏نماید که این عبارت، شعار یا شعری از شاعری وابسته به حزبی جنگ طلب باشد.
معنا و مفهوم این شعار به فرقه زیدیه یا کیسانیه و یا اسماعیلیه بیشتر برازنده است تا به مذهب عدل علوی، یا تشیع سبز حسنی و حسینی و سجادی. به نظر ما، این سخننمی‏تواند با شیعه اثنا عشری و مذهب جعفری نسبتی داشته باشد. رئیس مذهب ما امامجعفر صادق(ع) است که بزرگ‏ترین شاخصه او همچون پدرش امام محمد باقر(ع) دانش و بحث و درس است. 
اصولاً در مذهب جعفری و امامیه، امامت بیشتر به معنای هدایت است و امام بیش از هر چیز با علم و دانشش شناخته می‏شود؛ برخلاف زیدیه که امام در میان آنها نخست با خون و شمشیر شناخته می‏شود و به اعتقاد آنان، نخستین شرط و مهم‏ترین امتیاز در امامت و امام، همانا قیام مسلحانه و «قائم بالسیف» بودنِ امام است. 
 

 -پینوشت:

1. پیام عاشورا، عباس عزیزی، ص 28، از زبان امام صادق(ع) و بدون مأخذ و مستند نیز، ر.ک: فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، ص 371.
2. الأمالی، شیخ صدوق، ص 177. افزون بر شیخ صدوق، دیگر دانشوران شیعی نیز این حدیث را نقل کرده‏اند. ر.ک: مثیر الأحزان، ابن نمای حلّی، ص 23؛ الملهوف علی قتلی الطفوف، سید ابن طاووس، ص99 .
3. الأمالی، شیخ صدوق، ص 547.
4. نهج الحق و کشف الصدق، علامه حلّی، ص356.
5. به این ترتیب و لابد: کلّ قتل شهادة و کلّ امامٍ حسین